Γνώρισε το χωριό
Ο Άγιος Βλάσιος είναι ένας μικρός ορεινός οικισμός του κεντρικού Πηλίου, περιτριγυρισμένος από πλούσια βλάστηση και στολισμένος με παραδοσιακά πηλιορείτικα κτίσματα. Βρίσκεται στη διαδρομή Άνω Λεχώνια-Άγιος Γεώργιος, μια πανέμορφη διαδρομή με πυκνή πρασινάδα και άφθονα νερά, ενώ τον χωρίζει μικρή απόσταση από το Βόλο και από άλλα γειτονικά του χωριά όπως τα Λεχώνια, ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας και οι Πινακάτες. Αν και πρόκειται για έναν μικρό οικισμό, απλώνεται σε μια μεγάλη έκταση που ξεκινά από τον Παγασητικό κόλπο (στο ύψος του οικισμού Μαλάκι) και φτάνει μέχρι πάνω, στα μέσα υψώματα του βουνού, από όπου παρέχει απεριόριστη θέα στη θάλασσα.
Παλαιότερα η περιοχή ονομαζόταν Καραμπάς ή Καραμπάσι, μια τούρκικη λέξη που σημαίνει μαύρο κεφάλι (kara=μαύρο και bas=κεφάλι). Τούρκοι ήταν αυτοί που του το δώσανε, οι οποίοι φώναζαν καραμπάσια τους μοναχούς του μοναστηριού του Αγίου Νικολάου στον οικισμό Στρόφυλλο. Όσον αφορά στην ιστορία του οικισμού, αυτός γνώρισε πολλές και σημαντικές στιγμές ενώ άλλαξε πολλές φορές ιδιοκτησία: μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν ένας από τους μαχαλάδες του Άι Γιώργη, το 1914 έγινε ανεξάρτητη κοινότητα ενώ το 1998 εντάχθηκε στο Δήμο Αρτέμιδος.
Ο Άγιος Βλάσιος δεν είναι από τα πιο πολυσύχναστα μέρη του Πηλίου, γι’ αυτό προτιμάται από ταξιδιώτες που επιθυμούν να απολαύσουν ήρεμες και ξέγνοιαστες διακοπές μέσα σε ένα άρτιο φυσικό περιβάλλον. Κέντρο της ζωής του αποτελεί η κεντρική πλατεία του, ένα πολύ όμορφο και ξεχωριστό μέρος με αιωνόβια πλατάνια, όπου ο επισκέπτης ξεκουράζεται και γεύεται παραδοσιακούς μεζέδες στα γύρω ταβερνάκια. Η πλατεία είναι στρωμένη με μεγάλες πλάκες ενώ στην άκρη της υπάρχει και μια παραδοσιακή μαρμάρινη βρύση, που με το νερό της ξεδιψάει τους διερχόμενους.
Τα εκκλησιαστικά μνημεία είναι παρόντα και εδώ, με την προσοχή όλων να τραβάει η εκκλησία του Αγίου Βλάσιου, η οποία χτίστηκε το 1820 ή το 1836 από τον Δήμο Ζαπανιώτη, τον γνωστό για τη δράση του στο Πήλιο ηπειρώτη μάστορα, και έδωσε το όνομά της στο χωριό. Διαθέτει υπέροχες αγιογραφίες και εικόνες του 19ου αιώνα ενώ κάθε 29 Νοεμβρίου γίνεται πανηγυρικός εσπερινός με αφορμή τον εορτασμό των εγκαινίων του.
Κοντά στο χωριό και, πιο συγκεκριμένα, στη θέση Καραμπάς, κοντά στην Ι.Μ. Παμεγγίστων Ταξιαρχών Νηλείας, συναντά κανείς και τη γυναικεία μονή γεννήσεως της Θεοτόκου, η οποία ιδρύθηκε το 1900 και από το 1979 λειτουργεί ως γυναικεία Κοινοβιακή Μονή. Υπάρχουν, όμως, και μικρότερα εκκλησάκια γύρω από το χωριό στα οποία μπορείτε να οδηγηθείτε μέσω μονοπατιών όπως το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, που βρίσκεται στα όρια με τον Άγιο Λαυρέντιο ή, πιο μακριά, το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη.
Τα παραδοσιακά καλντερίμια και οι χωματόδρομοί του είναι ιδανικά για απολαυστικούς περιπάτους και για εξερευνήσεις των γύρω χωριών. Περπατώντας γύρω από το χωριό θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε και το πλήθος των ελαιώνων από τους οποίους περιστοιχίζεται, και τους οποίους οι κάτοικοι ξέρουν να χρησιμοποιούν και να αξιοποιούν σωστά. Στο μέσο της διαδρομής Άνω Λεχώνια-Άγιος Βλάσιος θα ανακαλύψετε και το Παλαιόκαστρο, έναν ερειπωμένο πλέον παλιό τούρκικο οικισμό, όπου υπήρχε και ένα μουσουλμανικό τζαμί, μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα. Θα νιώσετε σα να βρίσκεστε σε μια παλαιότερη εποχή με την έρημη πλατεία του, τα λιγοστά σπίτια και το παλιό μεσαιωνικό κάστρο που δεσπόζουν στο χώρο.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις και πανηγύρια γίνονται και σε αυτό το χωριό και του χαρίζουν πρόσθετη ζωή όπως το λαϊκό πανηγύρι στην πλατεία του χωριού στις 24 Ιουλίου, με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια, και το πανηγύρι στις 11 Φεβρουαρίου με αφορμή τον εορτασμό του Αγίου Βλάσση.
Τέλος, εφόσον βρεθείτε στον Άγιο Βλάσιο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μην παραλείψετε να απολαύσετε τα μπάνια σας σε κάποια από τις πολύ κοντινές παραλίες του Παγασητικού, οι οποίες απέχουν μόλις 5 χλμ.
